huuronzecamper.com

Ultieme vrijheid, lekker genieten.

2017 – België, Frankrijk, Spanje

Kerkwijk, 02-09-2017

Met heel voorplezier uitgekeken naar onze campervakantie 2017. In eerdere vakanties hebben we Zuid-, West- en Noord Spanje en Portugal bezocht; nu was het oosten van Spanje aan de beurt. De drukte langs de costa’s trekt ons niet, dus dan via een andere weg naar het zuiden.

Eindelijk was het zover en hebben we de eerste dag een flink eind gereden naar Saran (CP). De plaatselijke camperplaats is leuk gesitueerd bij een visvijver, een speeltuin en met de nodige wandelmogelijkheden. Voor ons als overnachtingsplaats meer dan geschikt.

Dat gold ook voor St Paul les Dax (CP), waar we een dag later naartoe gereden zijn. Een mooi kuuroord aan het water en op de bedevaartsroute naar Santiago de Compostella. Ons viel bij aankomst in de nacht vooral de neon lichten op van de casinos en hotels aan het water. De eerste camperplaats in het bos was vol en dus uitgeweken naar de tweede bij de begraafplaats. Een prima en rustige plaats om te overnachten.

Na de volgende dag inkopen te hebben gedaan, doorgereden naar een camperplaats waar we al eerder zijn geweest bij het meer van Saint-Pardoux (CP). Dankzij dat de grote drukte, stonden we op de eerste rang langs de weg voorzien van diverse parkeerverboden en met uitzicht op het meer en het ervoorliggende grasveld. Een schitterende locatie met strand en zwemwater voor de kids en diverse evenementen, waarbij de avondstilte wreed werd verstoord door een openlucht filmvoorstelling.

De drie opvolgende nachten stonden we midden in de Pyreneën op de camperplaats in Accous (CP). In vergelijking met 2013 toen men pas was opgestart was het al een stuk drukker; het type mensen is gelukkig van het type rustzoeker; de enige verstoring van kwam van een aantal forse onweersbuien in de nachten; een bijzonder schouwspel wanneer het onweer zich lager in het dal bevindt en de lichtflitsen met hoge frequentie de omgeving verlichten. Een zware regen maakte het geheel compleet en passen ons inziens bij ons weerbeeld van de Franse kant van de bergketen. Omdat de camperplaats hoog ligt koelt het in de nacht fors af en moesten we met de schemer al naar binnen. Overdag kan het heerlijk opwarmen en is het uitzicht bij helder weer schitterend. Het dal wordt intensief begraasd wat inhoud dat per dag hele stoeten koeien, schapen en zelfs ezels met het nodige gebel langs de afrastering van de camperplaats marcheren. Een en ander houdt ook in dat een wandeling vaak zigzaggend tussen vlaaien, plakken en modderpoelen wordt gedaan; wat onze jongste dochter op een zwarte voet kwam te staan. Van een Engelse kampeerder die door Frankrijk trok hielden we het woord becastled over, wat zoveel inhoud als kasteelmoeheid.

Na enkele dagen werd de weersvoorspelling echt nat en vonden we het weer hoog tijd om de zon op te gaan zoeken. Als een deja vu was het weerbeeld en de omgeving 180 graden anders toen we de tunnel van Somport uitkwamen. Dit was Spanje zoals we het kennen; relatief droog, zonnig en minimaal 10 graden warmer. Jaca is de eerste grotere stad die we tegenkwamen en hier werden de nodige inkopen gedaan bij de Mercadona, naast de Lidl een voordelige Spaanse supermarktketen.

De Rio Ebro ziet er door zijn meanderende vorm aantrekkelijk uit vanaf de maan en hier hebben we vanaf Zaragoza een tijd langsgereden. De rivier blijkt geliefd voor allerlei soorten industrie en veel plaatsen om bij de rivier te komen zijn er niet totdat we bij Escatron kwamen. De “officiele” camperplaats ligt bij het watersportgebouw annex bar annex hotel, maar bij een wandeling kwamen we al snel bij het Monasterio de Rueda aan de overkant uit (VP). Een voormalig klooster, wat het als hotel niet heeft gered en nu al enkele jaren door de lokale overheid wordt opgeknapt, heeft een groot terrein met een schitterend uitzicht, waar we ongestoord van konden genieten –en overnachten.

We besloten niet door te rijden naar de kust maar weer naar het zuiden af te buigen en op Teruel aan te koersen. Een mooie stad met de nodige architectuur en alerte boa’s. Gelukkig waren ze net langsgeweest toen we parkeerden en zaten we net weer in de camper toen ze weer langskwamen; zo maakten we kennis met het cryptische Spaanse parkeerbeleid en bespaarden we €60,00.

We besloten door het heuvellandschap door te rijden naar Bernageber, een mooi dorpje boven aan een stuwdam. De route ernaartoe zou schitterend moeten zijn, helaas was het donker en zagen we alleen het vervolg op de dag erna. Bernagéber (CP) heeft een van de meestgeprezen camperplaatsen waar letterlijk alles variërend van BBQ gelegenheid tot douche en water/wc kostenloos is geregeld. s’Ochtends was het al snel lekker warm en moesten we gelijk wennen aan twee typische Spaanse middenstandeigenaardigheden. In tegenstelling tot Frankrijk waar elk dorp voorzien is van diverse bakkers, moet je het in Spanje doen met een lokale kruidenier waar van letterlijk van alles te koop is. Deze gaat ook nog eens niet voor 9.00 uur open, een tijdstip waar we ons slaapritme in de rest van de reis graag aan aanpasten. Vergeet gelijk ook de croissants, broodjes en koeken; met een baguette zul je het meestal moeten doen.

De dag erna een zeer mooie route van Bernagéber naar Cofrentes gereden over diverse passen, stuwdammen en langs massieve rotsformaties. Opvallend was dat zelfs in de meest afgelegen streken de bordjes Coto de Caza Privado staan; op een of andere manier is men erg gehecht aan het privé terrein of heeft dit mogelijk te maken met een legale kwestie rondom het jagen. Cofrentes is een rustiek stadje in de bergen, waar we ons lieten verwennen met tapas in het enige restaurant dat er leek te zijn. We verbaasden ons dat inmiddels zoveel mensen –vaak overigens wel de jongeren- de Engelse taal machtig zijn. Dit was in 2013 wel anders. Een camperplaats was er niet, dus zijn we ergens langs de weg gaan overnachten onder een pikdonkere, maar met sterren bezaaide, hemel (VP).

De zon wekte ons weer halverwege de ochtend –groot voordeel dat je alles in de camper zo goed kunt verduisteren- en na een ontbijtje met uitzicht over Cofrentes en de nabijgelegen nucleaire centrale vertrokken met Embalse de Negratin op de navigatie. Daar kwam echter weer wat tussen, want terwijl we naar het zuiden reden, zagen we op Tripadvisor Salto del Usero in Bullas. Dit is een zeer geliefde zwemplek in de Rio Mula, een smalle bergrivier die plaatselijk erg diep is en waaghalzen uitnodigt om van grote hoogte naar beneden te plonzen. Na verloop van tijd durfden zelfs onze kids al een gedurfde sprong in het frisse nat. Anderen deden dat na van illegale hoogtes van wel 20 meter.

Overnachten was er helaas niet toegestaan en dus na het avondeten maar weer in de camper geklommen voor een laatste etappe van die dag naar Puebla de Don Fadrique (CP). Dit is een camperplaats in een stadje voor welzeker 2(!) campers, die uiteraard al bezet waren. We zijn toch blijven staan, maar mochten tot 2 uur ’s-nachts geanimeerd door een luidruchtig plaatselijk optreden, ergens in het stadje. In de ochtend met wallen onder de ogen ontbeten en water ingenomen in de plaatselijke supermarkt.

Voor het weekend was onze keuze gevallen op de natuurcamping Sierra Maria (CMP) bij het gelijknamige dorpje. Wat een verademing om de hele dag verwent te worden door de zwaarzoete aroma van naaldbomen; een heerlijk groot en diep zoutwaterzwembad en een ruime plek op de camping. Al deze ingrediënten zorgden dat zelfs drukdoende Spanjaarden geen wanklank in ons verblijf konden brengen. Dit hielden we prima een weekend en langer uit maar omdat we nog meer van Spanje wilden zien, toch maandag na de middag maar weer vertrokken.

Salobreña stond nu in het scherm als eindpunt; echter zoals wel vaker werd dit niet gehaald. We kwamen zo dicht langs Embalse de Negratin, dat we er wel even moesten gaan kijken. Een schitterend stuwmeer waarvan de slechts een fractie konden zien, ontvouwde zich voor ons toen we boven op de stuwdam gekomen waren. Even verder was een bedrijfje actief met de verhuur van waterfietsen, kano’s etc en aangezien aanbod vraag creëert, konden we dit niet laten lopen en lagen we al snel gestrekt in het water vanaf de glijbaan op de waterfiets. Het naar het zich liet aanzien heldere water was helaas niet geschikt om in te snorkelen; het zicht was nauwelijks beter dan de Grevelingen en dan is de pret voor ons snel voorbij. Die nacht hebben we de camper geparkeerd naast een leegstaand restaurant met een 180 graden uitzicht over het meer; werkelijk waar adembenemend dat dit soort plekken bestaan en dat je hier als camperaar -gratis- op de eerste rang staat (VP).


Na ons van het mooie uitzicht te hebben losgescheurd zijn we de dag erna dan eindelijk naar de kust gereden. Salobreña was naar verluidt een mooie locatie om te snorkelen, vanwege kunstmatige riffen voor de kust. We waren overduidelijk te laat met arriveren, want de stad stond tot 2 straten vanaf het strand volgeparkeerd. Behalve de muur van badgasten hebben wij hier geen rif gezien en zijn 500 meter ten oosten van de stad bij een rustig strandje gaan staan. Zittend in de schaduw van het wuivende bamboe of snorkelend in het kraakheldere water; er was genoeg te doen.  Aan het einde van de middag een rustiger plaats opgezocht langs de kustweg en op een rotspunt voor Castello de Ferro (geen spoor van een kasteel van ijzer, trouwens) overnacht (VP). We bleken door dezelfde rotsen geen westenwind te krijgen; oh wat was het warm.

In de ochtend was het direct al heerlijk zwemweer en dus direct het strand weer opgezocht in Lujar; heerlijk rustig en uiteraard kwamen de snorkelspullen weer tevoorschijn. Na de middag werd het toch wel erg warm en was de rijwind + airco te verkiezen boven het strand. Met  de echte Spanjaarden verlieten we dus het strand en reden we verder naar het oosten. Opvallend en voor ons nieuw was de grote hoeveelheid ‘Serres’, plastic kassen die de omgeving Murcia tot de tuinbouwregio van Europa make. Van verre vergelijkbaar met sneeuw, van dichtbij rommelig en lelijk. San Jose is een mooi en geliefd plaatsje, maar evenzeer ontdekt en we zijn doorgereden naar een strand ten oosten (Playa los Escullos). Het enige wat we hier bij aankomst zagen waren oranje stukjes plastic boven het water; dat was een goed teken en niet veel later lagen onze snorkelpijpen ertussen. Wat een bijzondere ervaring door de grillige rotsbodem afgewisseld door de rijke watervegetatie en daartussen schitterende vissen, fel oranje zeesterren, zeeëgels en nog veel meer. Het is alsof je in een aquarium rondzwemt en het kan bijna tippen aan de carieb. Na een heerlijk verfrissende dag teruggegaan naar de dichstbijzijnde camperplaats Cabo de Gata camper park (CP). De online te vinden lof over deze camperstop is volledig terecht.

Inmiddels was onze vakantie ook weer aardig over de helft en begonnen we weer langzaam te denken aan de route naar het noorden. De oostkust zal ongetwijfeld verborgen pareltjes hebben, die we overgeslagen hebben tijdens de dag dat we naar Elche zijn gereden. Een lange rit, maar met een zeer hartelijk welkom op Casa Rudo (CP), een bed en breakfast annex camperplaats in eigendom van een Belgisch echtpaar. Dat wisten wij echter nog niet toen we in ons beste Engels kennismaakten ;-). Elche is een palmstad die zijn naam eer aandoet door de schitterend aangelegde tuinen en het stadspark, wat zeker bij donker de moeite waard is. Bij dag hebben wij het niet gezien omdat de temperatuur aan de tropische kant was en onze kinderen het zwembad op de camperplaats niet uit te krijgen waren. Na een tweede nacht hier te zijn gebleven werd het dan toch hoog tijd om de wielen naar het noorden te richten en vonden we ons na een lange dag rijden weer in Jaca bij de McDonalds. De kinderen verguld; de ouders iets minder.

We kwamen er hier achter dat de app van campercontact en de informatie op de website niet parallel lopen. Een geprezen parking op de Col du Pourtalet bleek niet in onze app te staan, maar ontdekten we op de website toen we via Google Earth aan het kijken waren naar een plaats om het weekend te staan. Dat bleek een schot in de roos; opnieuw een erg mooie plaats boven op een col op 1717 meter en uiteraard zonder voorzieningen. Dat camperaars ook kuddedieren zijn, was ons inmiddels al duidelijk en dus zochten we een rustige overnachtingsplaats (VP) zonder andere campers en met een schitterend uitzicht. Dat we gelijk hadden bleek uit het feit dat we er de tweede nacht met 6 “campers” stonden.



Door de hoogte was het klimaat ook wat milder en konden we nog een mooie wandeling maken door de bergen voordat we op maandag Spanje definitief achter ons lieten. Die dag legden we echter niet meer dan 7 km af; een mooie plaats (VP) aan het beekje iets voor Fabreges was zo aantrekkelijk dat we hier bleven plakken. Uiteraard volle bijval vanaf de treinzit. Er stonden nog meer “wilde” campers. Het was weer heerlijk wakker worden in het midden van bellende schapen en koeien.


Toen we de dag erna verder reden snapten we waarom we ergens gelezen hadden dat deze pas om stuurmanskunst vraagt. Het Franse deel van de pas is smal, redelijk steil en voorzien van gevaarlijk overhangende rotsen; genoeg ingrediënten om met de gemiddelde camper voorzichtig onderweg te gaan.

Via het mooie stadje Laruns en na een toeristische stop bij het meer van Dan toch eindelijk de bergen uitgereden naar een wijnboer in Monbazillac (CP). Zij hadden een interessante wandeling uitgezet in de druivenvelden en we onze kennis over druivenrassen op konden frissen. De dag erna werden we gewekt door de snelle bakker die zijn zaakjes op de camperplaats sneller had gedaan, dan wij ons konden aankleden (= oud brood gegeten).

Luant heeft een nette camperplaats waar wij de volgende dag naartoe wilden rijden. Het was een belangrijke dag omdat er wat te vieren was, maar (story of our life) alle restaurants in de omgeving waren fermé. Gemiste kans voor de lokale middenstand, en een mogelijkheid om onszelf culinair uit te dagen en dat lukte aardig.


Na een verfrissende ochtendwandeling rond een van de meren bij Luant, vertrokken. Inmiddels kwam Noord

-Frankrijk op de radar. In Reims dan toch “uit eten” geweest bij de plaatselijke wok en nadien nog een uurtje doorgereden naar Villers-Semeuse, een van de laatste stadjes voor België. We dachten hier rustig in de uiterwaarden te overnachten, wat ogenschijnlijk prima mogelijk was. Nauwelijks op één oor, bleek er een feestje in de buurt te zijn. We hadden inmiddels genoeg van Don Fadrique geleerd dat we besloten te verkassen naar het kerkplein in het centrum. Tot onze grote hilariteit bleek de muziek hier nog beter te horen en werden we om 7.10 uur de volgende morgen ook nog eens gewekt door gebeier boven ons hoofd. Een heerlijke nacht! In de ochtend nog even “voordelig” diesel ingeslagen en de oversteek naar België gemaakt.

Nog twee dagen te gaan en wat beter te doen dan het Ourthe op te zoeken in Maboge. Een rustige camperplaats direct aan het water in een pictoresk dorpje waar je mooi kunt wandelen.

Op de laatste dag hebben we ons met de camper door de Velomediane Criquielion en diverse omleidingen heengeworsteld; na nog een verfrissende duik in park Prinsenmeer in Asten zat het er weer op en kunnen we gaan nagenieten van de foto’s en plannen maken voor het nieuwe jaar. De camper heeft het prima gedaan. Hij staat inmiddels te koop omdat we het tijd vinden om een andere en jongere camper aan te schaffen en afscheid moeten nemen van onze vakantiegenoot.


Onze statistieken van 2017

Aantal gereden kilometers: 5776

Gemiddeld verbruik: 1 op 7,51

Totale tolkosten: €102,00


Overnachtingen op:

Camperplaatsen: 12

France passion: 1

Zelfgekozen plaatsen: 9

Campings: 2









2016 – België, Frankrijk, Duitsland

Kerkwijk, 31-08-2016

Een bijzonder land als Frankrijk verdient bijzondere aandacht; dat hadden we in gedachten toen we voor het tweede opeenvolgende jaar voor dit land kozen als bestemming voor onze campervakantie. De grote variatie die het land biedt zorgt ervoor dat je maanden kunt rondcamperen zonder verveeld te raken. Daarnaast hadden we dit jaar door omstandigheden maar twee weken ter beschikking en wilden we hier met maximale uit halen. We hebben hierbij afwisselend gebruikgemaakt van de Campercontact(CC) App en het France Passion (FP) boek.

De eerste vrijdagavond al een stuk gereden en bij Baraque Fraiture (CC) in het skigebied bij Vielsalm op een zeer stil parkeerterrein overnacht. Een heerlijke verademing na de Nederlandse hectiek van alledag. 

Geheel tegen ons gebruik hebben we op de zaterdag de tolweg genomen en een forse afstand naar het zuiden afgelegd. Vlak onder Dijon vonden we een schitterende camperplaats bij een locale Wijnboer in Premeaux Prissy (FP). We mochten een plaats zoeken in de grote achtertuin van een kasteeltje, niet ver van de doorgaande route naar het zuiden.`

Het weer was consistent en erg mooi en er werden tropische temperaturen verwacht. Een goede reden het hogerop te gaan zoek in de hogere Alpen. We reden een schitterende campertocht richting de Mont Blanc, door het toeristische Sallanges en stopten bij een boerenbedrijf in Combloux (FP). Enkele malen per dag was het hier druk met bezoekers die geiten wilden voeren en melken. Verder een mooie overnachtingsplaats met een fraai uitzicht op de Mont Blanc. In de avond hebben we hier nog een mooie wandeling gemaakt en het donker zien worden op de bekendste berg van Europa.

De volgende dag zijn we opnieuw verder de alpen in getrokken en dachten bij het uitgestorven dorpje Beaufort wat te eten. Dat viel tegen; bijna alle open restaurants waren volgeboekt en dus hebben we ons bij het restaurant de 3 zusjes laten “verwennen”. Het was evenveel culinair als goedkoop, maar in ieder geval maagvulling. De lokale camperplaats vonden we massaal en stond al vrij vol en dus zijn we doorgereden richting Bourg St Maurice. Hier vonden we een schitterende parkeer- en picnicplaats boven Lac de Roselend (we ontdekten pas in de ochtend hoe schitterend dit plekje eigenlijk was). Doordat het blijvend schitterend weer was zijn we die dag niet verder gereden dan Les Chapieux (CC), een soort van openbare camperplaats aan het einde van het dal op 1554 meter hoogte. Dit is een groot grasveld met veel ruimte voor camperen en kamperen. Je staat hier een een kabbelende bergbeek die zorgde voor de nodige verkoeling. Er waren veel mogelijkheden tot huttentochten of dagtochten. Een letterlijk ongeëvenaarde overnachtingsplaats te midden van ongerept natuurschoon. En zonder telefoonnetwerk; dus echt vakantie.


We hebben hier nog een mooie wandeling gemaakt waarbij we eerst met de bus naar het einde van het dal gereden zijn (300 meter hoger). Een klein nadeel van de hoge plaats was dat de temperaturen ’s-nachts aan de  lage kant waren; een reden om extra aan te kleden. Hoewel we hier zonder verveling een week hadden kunnen blijven staan, trok nieuw avontuur ons (en konden we ons niet langer aan onze sociale en zakelijke verplichtingen onttrekken) en vertrokken we na twee dagen richting Bourg St Maurice. Het weer in de Alpen zou wat gaan verslechteren in de volgende dagen en we besloten terug naar het westen te gaan rijden; bij Grignon ontdekten we een verkoelende zwemvijver en bezorgden de kinderen een dag van hun leven. In de avond hebben we lekker gegeten bij Dahut en zijn vertrokken naar het centraal Massief.

In Myans(FP) vonden we een gastvrije wijnboer waar we op het erg overnacht hebben. Hoewel we erg van wijn houden vonden we zijn prijzen toch wat aan de hoge kant.

De volgende dag zijn we een stukje teruggereden naar Albertville om vervolgens (na een ontbijtje bij een lokale zwemvijver) het Massive de Bauges in te gaan. Midden in dit overigens erg interessante massief ligt Lescheraines. Een plaats waar niet zoveel te doen is, maar waar wel een erg toeristische base de loisirs gevonden werd, direct naast de camperplaats (CC). Hoewel de camperplaats hoge ogen gooide bij het grote publiek, vonden wij het niet bijzonder en zijn verschoven naar de direct naastliggende Camping Municipal L’ile. Hier hadden we een schitterende plaats direct aan het meer met uitzicht op de omringende heuvels.


De terugreis naar Nederland was inmiddels zachtjesaan ingezet en we besloten via een zo mooi mogelijke route te doen en kozen een weg dwars door de Vogezen door slaperige dorpjes en over smalle bergweggetjes. Een mooie route met een gemiddelde snelheid van onder de 40km/u. In het dal van Mouthe vonden we via FP een plaats bij de lokale Auberge chez Liadet. Dit is een schitterend wandelgebied waar je overnacht midden tussen de bellende koeien.


Na hier nog een mooie ochtendwandeling te hebben gemaakt was de volgende route over Straatsburg naar Duitsland en overnachtten we aan de Noswendeler See (CC), een plaats waar we veel aandacht trokken van de lokale ouderen en we ons Duits konden oefenen.

We hadden nog een dag en besloten de laatste nacht in Rheinbach (CC) op de camper/parkeerplaats te gaan staan. Dat was gelijk ook de minst aantrekkelijke plaats van onze vakantie door veel vertrekkend en aankomend verkeer. Het park en het Freizeitgebied is echter wel de moeite waard om even rond te kijken.

De laatste dag hebben we lekker gedobberd, gespetterd en gegleden in Calevornia, een waterpark in Leverkusen. Een absolute aanrader voor een laatste dag vakantie (en nog eens zeer aantrekkelijk geprijst). De uitsmijter was een diner bij Haus am Park, gevonden via Tripadvisor, direct naast het zwembad gelegen. Ook hiervoor geldt: een aanrader, sfeervolle ambiance, perfect kwaliteit eten, persoonlijke bediening en dat voor een zeer redelijke prijs.

En toen was onze vakantie weer voorbij en hadden we nog een dag om hem weer helemaal glanzend en schoon te maken voor onze volgende huurders.

Nog enkele statistieken van 2016:


Aantal overnachtingen op camperplaatsen: 6

Aantal overnachtingen via France Passion: 5

Aantal campings: 1

Aantal zelfgekozen plaatsen: 1

Tolkosten: €125,80

Aantal gereden kilometers: 2482

Gemiddeld verbruik: 1 liter op 7.8 km


Met hartelijke groet,

Peter, Nicolien en kinderen.


2015 - Frankrijk

Kerkwijk, 28-08-2015

Na er lang naar uitgekeken te hebben was het eindelijk zover en konden wij met onze camper op vakantie. De bestemming hield het midden tussen Frankrijk of Spanje; het belangrijkste was mooi weer en dat zat gelijk al mee. De eerste dag begon al bijzonder warm en wat is er dan lekkerder dan naar het water te gaan; de Zandmeren in Kerkdriel waren lekker dichtbij.

Hoewel Basel op de navigatie stond besloten we bij Koblenz de Moezel te gaan volgen. Dat bleek een goede keuze, want dit is een erg mooie rivier met de rijbaan dan weer aan de noord- en dan weer aan de zuidkant. Bij het kleine en rustige plaatsje Kröv op een openbare parking direct aan het water hebben we overnacht met een 180 graden uitzicht over de Moezel en passerende schapen. De rivier was gelardeerd met zwanen en ganzen: een mooi plaatje. De pittoreske plaatsjes langs de Moezel bieden een veelvoud aan mooie stopmogelijkheden en een even groot aantal –door ons onbenutte- fietsmogelijkheden. Aangezien de combinatie mooi weer een water aanstekelijk bleef werken vonden wij ons de nachten erna in Niderviller in de jachthaven. Basel was inmiddels verdwenen uit de navigatie. Bourbach le Haut, een verstild dorpje in de Alsace te hoogte van Mulhouse werd onze nieuwe bestemming; meanderende weggetjes werden langzaam steilere bergwegen en wij vonden het prachtig. Wat minder mooi was, was de storm die wij over ons heen kregen op de weg erheen. Een weg bezaaid met afgewaaide takken en een camperzijoppervlak van 24m2 die aardig wind kan vangen, zorgden voor de nodige eisen aan de bestuurder. Voor het weekend wilden we een rustige locatie en die vonden we in Doucier, onze eerste camping. Hier kun je mooie tochten maken naar de 7 watervallen die achter de camping liggen; een absolute aanrader. Het weer was echter niet al te best en onze wandel schoenen en waterdichte kleding kwamen goed van pas. Het weer klaarde gelukkig weer op en toen wij in de middag het vogelpark l’Oiseaux in Villars les Dombes passeerden was de verleiding om hier binnen te stappen te groot. Een leuk park met een andere insteek dan Avifauna (zover ons bekend). Na het bezoek en de vogelshow stonden wij met nog zo’n 30 campers op het onverharde deel van het mega grote parkeerterrein. Het wakker worden met klepperende ooievaren op de achtergrond doe je niet elke dag.

Zuid-Oost Frankrijk staat bekend om de lavendelvelden; ons plan was om hier de volgende stop te maken, maar eest hebben we ons opnieuw een dag heerlijk vermaakt aan een klein riviertje met helder water. Besignan werd gekozen als volgende bestemming; bij een gastvrije lavendelboer hebben we twee nachten gestaan; wat is het heerlijk om pure lavendelgeur op te snuiven en wijds weg te kijken over –helaas zojuist geknipte- lavendelvelden. Dit was ook de nacht dat de meteorenzwerm Perseïden goed zichtbaar was. Terwijl het in het vaak verlichtte Nederland moeilijk was een glimp sterrenhemel te bekijken, was het hier aardedonker en speelde zich een bijzonder spektakel aan vallende sterren voor onze ogen af.

Hier maakten we ook kennis met France Passion, een papieren campergids die alleen in Frankrijk al 1900 gratis camperplaatsen vermeld ‘a la ferme’. Dit varieert van veehouders tot groentetelers en van wijnboeren tot lavendelproducenten. Gratis is niet vies; en wellicht dat wij de gids in 2016 aan gaan schaffen.

Na een dagje parc Aquatico in het mooie, maar bijzonder toeristische Nyons, hebben we via Bédoin de zeer bekende Mont Ventoux bedwongen. Fiets nog berijder hebben hierbij veel geleden aangezien beiden op en in de camper bleven.  Een fantastische plek, een paar kilometer van de top werd onze overnachtingsplaats met niets om ons heen dan wat schapen en een verdwaalde schaapsherder. Het weer bleef redelijk consistent zomers en hoewel Spanje nog steeds lokte aan de horizon, besloten we voorlopig in de Alpen te blijven. Lurs en daarna Valberg werden bezocht; schitterende bergdorpen, waarbij het laatste als Skioord onverwacht druk was voor een zomerse dag. Zowel de route ernaar toe via de Gorges de Daluis (van Annot naar Guillaumes) als die ervandaan (van Beuil naar Rigaud) zijn werkelijk adembenemend maar vragen de nodige stuurmanskunst. We reden door een kloof met diep donderrode rode rotsen tussen schrikbarende steiltes en massieve rotswanden door. De laatste route had zelfs een hoogtebeperking van 3.10 meter. De rolmaat kwam hierbij goed van pas en het bleek te passen (we hadden een hand over boven het dakraam). Veel geluk en een beetje stuurmanskunst is hier een absolute vereiste. Hierna hebben we Gorges de Verdon bedwongen in wat men ook wel de Grand Canyon noemt. Bijzonder mooie uitzichten, (bijna zwevende) terrassen, een honderden meters niets onder je geven toch wel wat hoogtekriebels. 

Na deze letterlijke en figuurlijke hoogtepunten was het hoog tijd om het water weer op te zoeken en wat af te koelen. Lac de St Croix bleek niet bijzonder campervriendelijk met verbodsborden en hoogtebeperkingen en we zijn doorgereden naar Quinson, een oud stadje aan de Verdon. In Quinson was de officiële camperplaats niet ideaal en hebben we bij de ligweide aan de overkant direct aan de Verdon gestaan. ’s-Nachts was het hier bijzonder rustig; overdag waren er veel dagjes mensen voor het ‘grasstrand’ en de bootverhuur. Voor ons een uitgelezen mogelijkheid om de Verdon eens vanaf het water te bekijken.

Een vakantie zonder kust en strand is eigenlijk geen vakantie, vonden de kids. Op naar Plage de Piemanson; een soort van vrijstaat ten westen van Marseille. Een kilometers lang autostrand bezaait met rijp en rauw, oud en nieuw, ultra klein en extreem groot, jong en oud, alto en kak, campers en caravans. Op 50 meter van de zee vonden we een mooi en zonovergoten plek voor 1,5 dag. De kinderen lol, de ouders het zand…Naar we later hoorden zijn we precies op tijd vertrokken voor het noodweer en regenval die de dag erop over de regio Montpellier trok. In enkele uren viel het gemiddelde maandquotum aan regen; dat moet best spannend geweest zijn.

Hoewel nog een week te gaan was het tijd weer langzaam naar het noorden te bewegen; via een tussenstop in Ségur werd de bij ons bekende camping Domaine de Landrevie in Le Bugue aangedaan voor een weekend (zie ons verslag uit 2013).

Na de nodige kilometers over Route National en leuke camperplaatsen komen we met de rivier Maas België binnen en sloten we onze vakantie af met een heerlijke regendag in de Ardennen. Die hadden we al een tijdje niet meer gehad ;-).


Wat raden we toekomstige camperaars aan:

France Passion: een leuke gids voor Frankrijkgangers met veel gratis ‘a la Ferme’ camperlocaties, vaak met voorzieningen. Kosten €29,00.


Onze statistieken van 2015:


Vrij gestaan: 9 nachten

Camperplaatsen: 11 nachten

Campings: 4 nachten

Totale tolkosten: € 8,20

Totaal gereden: 3941 kilometer


Met hartelijke groet,

Peter, Nicolien en kids




2014 - Italië

Kerkwijk, juli 2014

Beste campervrienden,

Hoewel dit bij voorkeur de plaats is waar u informatie leest die onze huurders hebben neergeschreven, willen wij u ook kennis laten maken met onze ervaringen in de hoop dat onze tips en ervaringen helpen u een onvergetelijke ervaring te bezorgen.

Na een leuke en uitgebreide voorbereiding mochten wij eindelijk opnieuw met onze camper op pad. Ons reisplan was dat we feitelijk geen reisplan hadden en dat is voor ons juist het leuke van camperen. Italië stond in de plannen, maar hoe en waar hebben we gaandeweg de vakantie ons laten gebeuren.

De eerste dag een forse tocht gemaakt en onder Basel in Willisau geëindigd. Een mooie rustige plaats op gravel onderaan een steile heuvel.  Betaling per envelop in een brievenbus, die nemen we mee en wellicht dat we de camper ook nog eens op die manier verhuren ;-).

De volgende dag zijn we de serieuze Alpen in getrokken en hebben we na het Zwitserse Luzern de Grimselpas genomen. Dit is een hele mooie pas, waarbij de toppen veelal in de watten verdwenen. Via een erg smal weggetje ons stekje aan de Oberaarsee bereikt, waar de lucht helemaal opklaarde. Dit werd gelijk de mooiste camperplaats van onze vakantie, zo dachten we. Met ons shirtje in de zon, en het ijskoude stuwmeer aan de voeten, het zicht op de gletcher zo’n 5 kilometer verder. Wat wil een mens nog meer? ’s-Nachts hadden we gezelschap van nog enkele andere camperaars; verder waren we helemaal alleen in de natuur! Deze mooie locatie nodigde uit tot het maken van enkele wandeltochten, waaraan wij, rekening houdend met onze kinderen, graag gehoor gaven.

In de dagen die volgden zijn we via diverse passen de Alpen overgestoken en dan ben je blij met een camper met een beetje power. Desondanks blijft het oppassen en defensief rijden. Door twijfelachtige roem van de Italiaanse meren hebben wij besloten die deze keer (en in de toekomst) over te slaan en direct door te steken naar midden Italië en vindt u ons in het pittoreske Peccioli, op een camperplaats van de markante baas van het al even markante Parco Preistorico. Ondanks dat hier tarieven voor staan in campercontact en in hun brochures kregen wij alle faciliteiten gratis (en als oer Nederlanders is dat een magisch woord).

Na een even onwelkome als kostbare verpozing bij de camperdealer alwaar wij een nieuwe airco unit hebben laten installeren zetten wij in de dagen erna onze reis naar het zuiden voort. De Abruzzen, een bergketen in centraal Italië boeide ons al sinds een vorige vakantie en we besloten l’Aquila aan te doen voor een bezoekje. Dit plaatsje is bekend vanwege de aardbeving die in 2009 aan 309 mensen het leven kostte. Onbedoeld zagen wij onszelf in 2014 nog steeds als ramptoeristen. Nagenoeg alle woningen in het oude centrum staan nog in de stutbalken en een even groot aantal staat in de steigers. Er hangt een hele aparts sfeer die het midden houdt tussen die in een middeleeuwse stad en die op een bouwplaats, maar dan zonder toeristen.  Wij besloten na dit bezoek te overnachten op de camperplaats in San Dementino. Dit is opnieuw een erg rustige camperplaats waar wij enkele nachten alleen en midden in de natuur gestaan hebben. De kinderen vermaakten zich prima in de zwem- en visvijver.

Het weer bleef ook hier helaas tamelijk onvoorspelbaar en hoewel de regio ons erg aantrok, hebben we toch besloten verder naar het zuiden te gaan. Nadat we om de grote steden Rome en Napels zijn heengereden, zijn we terug afgebogen naar de westkust en hebben hier een indrukwekkende camperplaats gevonden in Lido Tropical in Guardia Piemontese. Je staat hier letterlijk met de bumper boven de zee en in ons geval was het woest zeetje die op de rosten 2 meter onder de camper kapotsloeg. Niet rustgevend, wel een bijzondere ervaring op deze goede camperplaats.

In de week die volgende hebben de neus van de Italiaanse laars rondgetrokken en naast waardering voor de verkoeling van de airco hadden we veel plezier aan de grote garage in de camper, waardoor wij van alles wat al dan niet opblaasbaar was, konden meenemen. Dit tot groot vermaak van de kids. Zodoende kwamen we uit in een badplaats met de toepasselijke naam Palmi. De sporadische Nederlanders die je er ziet zijn allen ingevlogen en kiezen ervoor kun vakantie vanuit hun strandbed uit de liggen. De noordkust van de laars is meer toeristisch dan de zuidkant; overigens allerminst te vergelijken met de Cote d’Azur. Het leven is hier nog betaalbaar en stranden zijn niet per definitie vol. Aan de ruige zuidkust is het zelfs zo dat je de camper aan de boulevard parkeert en 300m2 strand voor jezelf hebt.  Snorkelen in deze contreien is een must; het zicht onderwater is gewoon fenomenaal evenals de vissenfauna.

 

 Twee zuid Italiaanse stadjes die wat ons betreft noemenswaard zijn:

Tropea; dit is een oud stadje aan de noordkust wat onverwacht toeristisch is. Mooie vergezichten, oude gebouwen, een mooie haven, dus heerlijk slenteren als je de 200 treden tellende trap omhoog naar de stad hebt overwonnen. 

Gerace, iets ten noorden van het aan de zuidkust gelegen Locri,  is een oude stad daterend uit het stenen tijdperk (overigens met een nieuwe, panoramische, maar onbeschaduwde camperparking). Hoewel het grote parkeerterrein anders deed vermoeden, leken wij de enige toeristen die de stad bezochten. Hoewel dit opnieuw fors klimmen was, was het uitzicht, het mooie plein en het Italiaanse ijs en granite (soort slush puppy, maar dan de real deal met echt fruit) de moeite waard.

Helaas waren wij over de helft van de vakantie en moesten we, om ons niet te hoeven haasten weer een move noordwaarts gaan maken. Hoewel het over het algemeen een mooie route is, hebben we hier veelal gekozen voor de minder charmante tol routes, waarbij de kinderen zich vermaakten met spelletjes en vertel cd’s en de motor rustige bromde op een gecruisecontrolde 100 km/h.

Zo vindt u ons 3 dagen later alweer in Turijn, een mooie stad die het bezoeken waard is. Voor een bezoek aan de stad adviseren wij graag waar u de camper goed en goedkoop (=gratis) kunt parkeren en toch binnen 5 minuten het centrum inwandelt.


Ondanks dat we bijna 3 weken verder zijn, zijn we nog steeds onder de betovering van de camperplaats aan de Oberaarsee in Zwitserland. Een uurtje ten westen van Turijn bij Susa vindt u een soort duplicaat hiervan, maar dan zonder gletcher, aan het meer van Col de Mont Ceniz. Wij werden hier verrast door zware onweersbuien wat een heel bijzonder fenomeen is in de bergen.  Dit weertype achtervolgde ons ook in de daarop volgende dagen verder Frankrijk in. Tijdens een zo’n bui met rukwinden hingen we gedrieën aan de luifel, die verankerd stond met haringen, om deze in bedwang te houden en veilig op te bergen voordat deze een eigen leven ging leiden. Soms krijg je op deze manier een tweede kans, soms niet. Ondanks dat het weer ook in Frankrijk niet stabiel was, hadden we genoeg mogelijkheid om te genieten van de champagnestreek met de talloze wijngaarden.

De laatste dag hebben we de mijn van het Belgische Blégny (Luik) bezocht; het is indrukwekkend om meer te horen over de condities waarin vroeger gewerkt moest worden om steenkool boven de grond te halen. Er is hier een camperplaats op het terrein, maar aangezien ons hooft stond naar echte Belgische frieten, zijn we doorgereden en thuis geëindigd. Dat is nu eenmaal ook een van de charmes van vakantie.

Enkele tips voor de volgende camperaars:

-          De meeste camperplaatsen die wij hebben gebruikt komen uit de app van campercontact (NKC). Deze gebruiksvriendelijke app kunnen wij een ieder (dus ook niet NKC leden) aanbevelen. De meeste camperplaatsen die we bezocht hebben, hebben we ook van een passende review voorzien die u terug kunt vinden in de app.

-          In Italië is de diesel schreeuwend duur vergeleken met onze maatstaven. Blijkbaar verdient moedertje staat daar nog een ruime 30 procent meer op uw brandstof dan in Nederland. Daarnaast zit er soms tussen de ene en de andere pomp tot wel 15 eurocent verschil. Vergelijken heeft hier dus zin. Er bestaat een app die de tankstations en de actuele prijzen weergeeft en deze is het proberen waard.

 

 Allemaal een hele fijne vakantie en veel camperplezier toegewenst.

Peter en Nicolien, Marylène en Roselynn (verhuurders)




2013 - Spanje en Portugal

Kerkwijk, juli 2013

 

Beste gasten,

 

Wij hebben onze 4 heerlijke weken vakantie er bijna weer opzitten. We hebben ditmaal een rondje Frankrijk, Spanje, Portugal gemaakt en per dag gekeken waar mooie routes waren en mooie plekjes om te bezoeken. Afhankelijk van de temperatuur crashten we in de middag aan een meertje, riviertje of zwembad of bezochten we een historische of anderszinds bezienswaardige plaats. 

 

Een paar overnachtings plekken die er voor ons uitsprongen:

- Colleville sur mer (Frankrijk, Normandië, camperplaats aan zee naast militaire begraafplaats).

- le Porge d'Ocean (Frankrijk, ten westen van Bordeaux, camperplaats in een pijnbos direct achter de duinen; super rustig).

- Accous (Frankrijk, in de Pyreneeën, ten zuiden van Pau; mooie en verzorgde camperplaats/camping met alle faciliteiten op een plateau midden in de bergen. Erg rustig en een mooie plaats voor wandelen, wilde bloemen, bergbeekjes etc.

- camping Domaine Lendrevie, le Bugue (Frankrijk, Dordogne. Ultieme rust en relaxen met een panoramisch uitzicht. De avond en nacht heb je voor jezelf met het geluid van de uilen, de krekels en een rondscharrelend egeltje.

- camperplaats Haybes (Noord Frankrijk) ansichtkaart plekje aan de rivier de Meeuse.

 

Het was voor ons de eerste keer op vakantie met onze "nieuwe" camper en graag willen we enkele opgedane tips en tricks delen:

- we hebben veel baat gehad bij de app van Nederlandse Camper Club die 14000 camperplaatsen bevat, waarvan sommige met reviews en foto's.

- enkele statistieken van onze camper:  23 dagen met een gasfles (vaak zelf gekookt), 5 dagen met een volle schoonwatertank en maximaal 3 dagen met de toiletcassette, verbruik 1 op 7.

- na het uitklappen van de stabilisatiepoten onder de camper legden we de zwengel voor de bestuurdersstoel. Ook ons overkwam het dat we de poten er bijna onderuit reden.

- de kinderstoeltjes stonden stabieler nadat de bankkussens eruit gehaald waren, een plastic bak onder de tafel als voetenbank; ook handig als opberger voor het speelgoed.

- op tafel een antislipmat met groot dienblad zodat alles ook daadwerkelijk op tafel bleef liggen.

- we hebben de kinder-cd slechts 1 keer gehoord; daarna met de fader functie alleen via de speakers achterin afgespeeld (en dat zeker nog wel 30 keer).

- uiteraard vergeleken we deze camper vaak met de vorige camper en concludeerden we dat deze camper praktischer en ruimer is dan de vorige. Met name de gigantische garage is erg gaaf. We hebben hiervoor een zestal grote stapelbare plastic bakken van een niet nader aan te duiden Zweede meubelzaak gebruikt voor onder andere zwemspullen, schoenen en de onontbeerlijke Nederlandse conserven en aardappels. Ook het grote uitklapbare wasrek en de kinderfietsen pasten er met gemak bij. 

- in navolging op tips van anderen hebben wij ook nogal eens wegwerpbekers gebruikt. Gemak dient de mens, helaas niet het milieu.

Al met al was het weer veel te kort en hadden we bijna spijt van de strakke deadline in verband met verhuur...
 

Een hartelijke groet uit Kerkwijk,

 

Peter, Nicolien, Marylène en Roselynn

2010 - Spanje


Zevenbergschen Hoek – juni 2010

 

Net terug van onze (bijna) 4 weken met de camper op pad. Aan onze kampeerervaring van tent naar vouwwagen naar caravan nu ook de camperervaring toegevoegd. Het is ons reuze goed bevallen. Heerlijk het reizen met je eigen huisje op wielen.

 

Op 14 juni vertrokken zonder echt een doel. Hoewel we wel wat langer in Frankrijk wilden blijven, dreef het vele regenwater ons naar Spanje. In het begin best wennen aan het rijden in oude stadjes met smalle straatjes en ook nog eens een alkoof boven je. In Spanje werden we begroet door prachtig zonnig weer, velden vol klaprozen, zonnebloemen en middenbermen met bloeiende Oleanders.

 

De camper bracht ons op vele mooie plekjes; we overnachtten bijvoorbeeld aan een meer met flamingo’s, een verlaten kerkplein op een heuveltop met een wijds uitzicht over een groot meer en de wijde omgeving. Geweldige plekjes voor rustzoekers (die wel van krekels en kwakende kikkers houden ;-)

Het overnachten op (zelfgekozen) camperplaatsen is ons dus goed bevallen; we hebben hiervoor veel gebruikgemaakt van het camperboek en de recensies op internet.

 

Aangezien parkeren met deze lengte en hoogte vaak lastig is hebben we dankbaar gebruikgemaakt van de fiets. We hebben Gibraltar fietsend (hoefden we niet te wachten voor de douane) bezocht. Ook Sevilla per fiets verkend.

 

Na Spanje zijn we Portugal ingetrokken. Hier zijn ook de prachtige rotskusten met kleine en intieme strandjes. Uiteraard hebben we zoveel mogelijk mooie autoroutes gevolgd, bijvoorbeeld door Sera de Estrella en door de Dourovallei waar de Portugese port vandaan komt.

 

Het viel ons op dat er vooral in Spanje heel veel parkjes met speeltuinen zijn. Helemaal leuk voor Marylène, Keken wij rond voor mooie oude gebouwen; zij traceerde elke speeltuin. ;-)

 

Kortom, een hele fijne vakantie gehad.

 

Ook wensen we ieder van jullie een net zo goede vakantie toe!

 

Groetjes,

Peter en Nicolien (verhuurders)

 

Tip: het viel ons op hoe sociaal camperaars zijn. Het groeten van andere camperaars onderweg is een mooi voorbeeld hiervan.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------